IXTKODUCTORY NOTICE. XXXV11
" Nunc quod in manibus est tractemus : a quibus scilicet
ordinandi, hoc est vocandi sint ministri ecclesias. Quid
igitur ? an Paulus jura collationum Timotheo et Tito defere-
bat, qualia nunc ab infulatis satrapis usurpantur? minime :
sed cum utrique mandatum dedisset de constituendis com-
ponendisque provinciarum, in quibus relicti erant, ecclesiis :
alterum hortatur, ne ecclesias desertas patiatur: alterum
monet, ne quern admittat nisi probatum. An Paulus et
Barnabas, seu metropolitani aliqui, ecclesiarum possessio-
nes conferebant ? Nihil minus. Casterum non existimo
illos omnes, suo arbitrio imposuisse ecclesiis nesciis ac in-
consultis quos visum esset : sed communicato cum ecclesiis
consilio, ad id munus, vocasse quos ex fratribus exploratos
habebant puriore doctrina, et vita integriore. Atque itaquidem
factum oportuit, si ecclesias stare incolumes voluissent, penes
quos rerum arbitrium erat : ut ecclesia quae de eligendo minis-
tro deliberatura erat, antequam in concilium ivisset, advo-
casset e vicinia unum aut duos Episcopos, et vita3 sanctitate,
et doctrina? sinceritate prae aliis spectabiles : cum quibus
agitasset, quis potissimum assumendus fuisset. Utrum
vero totius ecclesia3 comitiis, aut paucorum suifragiis, quibus
ea cura demandetur : an vero magistratus sententia, episco-
pum creari satius sit : nulla certa lex constitui potest. Sed
pro temporum ratione, populorumque moribus capiendum est
consilium. Cyprianus fortiter contendit, non rite eligi, nisi
communibus totius plebis sufFragiis. Quam observationem
illo seculo in multis partibus valuisse, fidem historia3 faciunt.
Yerum quam vix unquam evenit, ut tot capita rem aliquam
uno sensu bene componant : et fere illud verum est, incer-
tum scindi studia in contraria vulgus : satius mini videtur,
eo eligendi munere, vel magistratum, vel senatum, vel seniores
aliquot defungi : advocatis semper (ut dixi) nonnullis epis-
copis, quorum fidem et probitatem spectatam habeant. Sed
haec melius prospicere, pro re et tempore, possunt principes,
aut liberal civitates, quibus pietas cordi est. Certe rectam
VOL. I. c