158
Appendix II.
Note on Section 69, Page 149.
That Vincentius had Augustine and his adherents in view in this description will hardly
be doubted by any one who will compare it with the following extracts, the first from
Prosper’s letter to Augustine,122 giving him an account of the complaints made against his
doctrine by the Massilian clergy; the second from St. Augustine’s treatise, “De dono Persever-
anti ”123 written in consequence of it.
Commonitory, § 69.
“Si quis interroget quempiam hæreticorum sibi talia persuadentem, Unde probas, unde
doces quod Ecclesiæ Catholicæ universalem et antiquam fidem dimittere debeam? Statum
ille, ‘Scriptum est enim,’ et continuo mille testimonia, mille exempla, mille auctoritates parat
de Lege, de Psalmis, de Apostolis, de Prophetis, quibus, novo et malo more interpretatis, ex
arce Catholica in hæreseos barathrum infelix anima præcipitetur. Audent enim polliceri et
docere, quod in Ecclesia sua, id est, in communionis suæ conventiculo, magna et specialis
ac plane personalis quædam sit Dei gratia, adeo ut sine ullo labore, sine ullo studio, sine ulla
industria, etiamsi nec petant, nec quærant, nec pulsent, quicunque illi ad numerum suum
pertinent, tamen ita divinitus dispensentur, ut, angelicis evecti manibus, id est, angelica
protectione servati, nunquam possint offendere ad lapidem pedem suum, id est, nunquam
scandalizari.”
Prosper to Augustine.
“The Massilian clergy complain,” he says, “Romoveri omnem industriam, tollique virtutes,
si Dei constitutio humanus præveniat voluntates.” § 3.
Then referring to the teaching of the Massilians themselves, Prosper continues,
“Ad conditionem hanc velint uniuscujusque hominis pertinere, ut ad cognitionem Dei
et ad obedientiam mandatorum Ejus possit suam dirigere voluntatem, et ad hanc gratiam
qua in Christo renascimur pervenire, per naturalem scilicet facultatem, petendo, quærendo,
pulsando.”
Referring to the line of argument pursued by himself and others of Augustine’s friends
and the Massilian way of dealing with it, he says, “Et cum contra eos Scripta Beatitudinis
tuæ validissimis et innumeris testimoniis Divinarum Scriptuarum instructa proferimus,…ob-
stinationem suam vetustate defendunt.” § 3.
St. Augustine replies to Prosper not in an ordinary letter, but in two short Treatises,
which must have been written immediately afters its receipt, for he died in August 430, the
first entitled “De Prædestinatione Sanctorum,” the second “De Dono Perseverantiæ.”
122 Inter Epistolas S. August. Ep. 225. Tom. ii. and again Tom. x. col. 1327.
123 Opera ix. col. 1833.
Appendix II. Note on Section 69, Page 149.
365
Appendix II. Note on Section 69, Page 149.