Ecclus. iii. 30. The purifying power of almsgiving
is a favourite thought with Leo: cf. for instance Serm. XII.
chap. 4, and XVIII. chap. 3, where he says, castigatio corporis et
instantia orationis tunc veram obtinent puritatem cum eleemosynarum
sanctificatione nituntur. In several places he compares its
cleansing effect to the waters of baptism: e.g. Serm. XX. chap.
3, in eleemosynis virtus quædam est instituta baptismatis, qui
sicut aqua extinguit ignem, si eleemosyna peccatum—ut nemo
diffidat regenerationis sibi nitorem etiam post multa peccata restitui,
qui eleemosynarum studuerit purificatione mundari: and again
in Serm. VII. he says, unusquisque—in usus atque alimoniam
pauperum de vestris facultatibus conferatis scientes præter illud
regenerationis lavacrum, in quo universorum ablutæ sunt
maculæ peccatorum, hoc remedium infirmitati humanæ divinitus
esse donatum ut si quod culparum in hac terrena habitatione
contrahitur, eleemosynis deleatur.