Μανθάνει
ψυχὴ
ἐντεῦθεν, opp. to ἐκεῖθεν as in the following sentences: ἐκεῖθεν
σωφροσύνην
μανθάνει,
ἐντεῦθεν
ἀκολασίαν—& 157·κ.
ἐπιείκειαν,
ἐντ. τῦφον—& 157·κ.
κοσμίοτητα,
ἐντ.
ἀσχημοσύνην. Therefore either something is wanting: e.g. πλεονεξίαν·
ἐκεῖθεν,
or for ἐντ. we must read
ἐκεῖθεν.