Perhaps an error for
Barjona, meaning ‘son of a dove,’ in allusion to his name,
Columba, or Columbanus. He afterwards calls himself “vilis
columba.” Cf. “Pauperculus præpotenti (mirum
dictu! nova res!) rara avis scribere audet Bonifacio patri
Palumbus:” “Sed talia suadenti, utpote torpenti actu, ac dicenti potius quam facienti mihi, Jonæ Hebraice,
Peristeræ Græce, Columbæ Latine, potius tantum
[al. tamen] vestræ idiomate linguæ nancto [al.
nuncupato], (S. Columbani Ep. V. ad Bonifacium papam IV. Collectan.
sacr. Patr. Fleming. Galland. sæc. VI. c. a.d. 598). Cf. “Vir erat vitæ venerabilis
et beatæ memoriæ, monasteriorum pater et fundator, cum Jona
propheta homonymum sortitus nomen; nam licet diverso trium diversarum
sono linguarum, unam tamen eandemque rem significat hoc quod Hebraice
dicitur Jona, Græcitas vero ΠΕΡΙΣΤΕΡΑ
vocitat, et Latina lingua Columba nuncupatur.”
(Adamnan’s Life of S. Columba; Secunda
Præfatio.) Du Cange suggests a corruption of Barginna,
said to be a low Latin word, equivalent to peregrinus.