4. ô. διακονίᾳτ. ë ü ã ï õ, in opposition to the διακονίατραπεζῶν. ‘Hæpartes sunt nobilissimæ, quas nemo episcopus alteri, quasi ipse majoribus rebus intentus, delegare potest.’Bengel. ‘Hinc apparet non frustra precandi studium commendari verbi ministris.’Calvin.