De onderzoeker stelt vast in welke talen en teksttradities het bijbelvers relevant is. Voor patristisch onderzoek zijn dit de Griekse Septuaginta (voor het Oude Testament), de Griekse Nieuwtestamentische brontekst, de Oud-Latijnse tekstversies (Vetus Latina) en de Latijnse Vulgaat.15 Noteer de kerntermen of de gehele zin in deze talen, aangezien spelling en woordkeuze variëren in de manuscripttraditie.26