ἐπίκηρος. The force of the word as applied to this life is illustrated by the 61st Epigram of Callimachus: Τίς ξένος, ὦ ναυηγέ; Δεόντιχος ἐνθάδε νεκρὸν εὗρεν ἐπ᾽ αἰγιαλοῖς, χῶσε δὲ τῷδε τάφῳ δακρύσας ἐπίκηρον εὸν βίον· οὐδὲ γὰρ αὐτὸς ἥσυχος, αἰθυί& 219·ς δ᾽ ἶσα θαλασσοπορεῖ .