Μανθάνει ψυχὴ ἐντεῦθεν, opp. to ἐκεῖθεν as in the following sentences: ἐκεῖθεν σωφροσύνην μανθάνει, ἐντεῦθεν ἀκολασίαν—& 157·κ. ἐπιείκειαν, ἐντ. τῦφον—& 157·κ. κοσμίοτητα, ἐντ. ἀσχημοσύνην. Therefore either something is wanting: e.g. πλεονεξίαν· ἐκεῖθεν, or for ἐντ. we must read ἐκεῖθεν.