The Ben. Ed. note:  “Sæpe vituperantur apud sanctos Patres, qui sacra in privatis ædibus sive domesticis oratoriis celebrant.  Hinc Irenæus, lib. iv. cap. 26, oportere ait eos, qui absistunt a principali successione et quocunque loco colligunt, suspectos habere, vel quasi hæreticos et malæ sententiæ, vel quasi scindentes et elatos et sibi placentes; aut rursus ut hypocritas quæstus gratia et vanæ gloriæ hoc operantes.  Basilius, in Psalm xxvii. n. 3:  Non igitur extra sanctam hanc aulam adorare oporet, sed intra ipsam, etc.  Similia habet Eusebius in eundem psalmum, p. 313.  Sic etiam Cyrillus Alexandrinus in libro adversus Anthropomorphitas, cap. 12, et in libro decimo De adorat., p. 356.  Sed his in locis perspicuum est hæreticorum aut schismaticorum synagogas notari, vel quas vocat Basilius, can. 1.  παρασυναγωγάς, sive illicitos conventus a presbyteris aut episcopis rebellibus habitos, aut a populis disciplinæ expertibus.  At interdum graves causæ suberant, cur sacra in privatis ædibus impermissa non essent.  Ipsa persecutio necessitatem hujus rei sæpe afferebat, cum catholici episcoporum hæreticorum communionem fugerent, ut Sebastiæ ecclesiarum aditu prohiberentur.  Minime ergo mirum, si presbyteris Antiochenis eam sacerdotii perfunctionem Basilius reliquit, quæ et ad jurisjurandi religionem et ad temporum molestias accommodata videbatur.  Synodus Laodicena vetat, can. 58, in domibus fieri oblationem ab episcopis vel presbyteris.  Canon 31.  Trullanus id clericis non interdicit, modo accedat episcopi consenus.  Non inusitata fuisse ejusmodi sacra in domesticis oratoriis confirmat canon Basilii 27, ubi vetatur, ne presbyter illicitis nuptiis implicantus privatim aut publice sacerdotii munere fungatur.  Eustathius Sebastenus Ancyræ cum Arianis in domibus communicavit, ut ex pluribus Basilii epistolis discimus, cum apertam ab eis communionem impetrare non posset.”