6. εἴσελθεκ.τ.λ.] Both Chrysostom and Augustine caution us against taking this merely literally, τίοὖν; ἐνἐκλησίᾳ, φησίν, οὐδεῖπροσεύχεσθαι; καὶσφόδραμέν, ἀλλὰμετὰγνώμηςτοιαύτης. πανταχοῦγὰρὁθεὸςτὸνσκοπὸνζητεῖτῶνγιγνομένων. ἐπεὶκἂνεἰςτὸταμιεῖονεἰσέλθῃς, καὶἀποκλείσας, πρὸςἐπίδειξιναὐτὸἐργάσῃ, οὐδένσοιτῶνθυρῶνὄφελος. ὅραγοῦνκαὶἐνταῦθαπῶςἀκριβῆτὸνδιορισμὸντέθεικενεἰπὼν “ὅπωςφανῶσιτοῖςἀνθρώποις.” ὥστεκἂντὰςθύραςἀποκλείσῃςτοῦτοπρὸτῆςτῶνθυρῶνἀποκλείσεωςκατορθῶσαίσεβούλεται, καὶτὰςτῆςδιανοίαςἀποκλείεινθύρας. Hom. xix. 3, p. 247. ‘Parum est intrare in cubicula, si ostium pateat importunis, per quod ostium ea quæ foris sunt improbe se immergunt, et interiora nostra appetunt.’ De Serm. Dom. l. ii. c. 3 (11), vol. iii. Cf. Psalms 4:4.