“Primus est deorum cultus, Deos credere: deinde reddere illis majestatem suam, reddere bonitatem, sine qua nulla majestas est. Scire illos esse qui præsident mundo: qui universa vi sua temperant: qui humani generis tutelam gerunt.” — Senec., Epist. xcvi. “Neque honor ullus deberi potest Deo, si nihil præstat colenti; nec ullus metus, si non irascitur non colenti.” — Lactan. “Raro antecedentem scelestum Deseruit pede pæna claudo.” Horat., Od. iii. 2, 31, 32. “Quo fugis Encelade? quascunque accessseris oras, Sub Jove semper eris,” etc. ― “Hos tu Evasisse putes, quos diri conscia facti Mens habet attonitos, et surdo verbere cædit!” Juvenal, Sat. xiii. 192. Οἴει σὺ τοὺς θανόντας, ὦ Νικόστρατε, Τρυφῆς ἁπάσης μεταλαβόντας ἐν βίῳ, Πεφευγέναι, τὸ θεῖον ὡς λεληθότας; Ἔστιν Δίκης ὀφθαλμός, ὃς τὰ πάνθ’ ὁρᾷ. Καὶ γὰρ καθ’ ᾅδην δύο τρίβους νομίζομεν, Μίαν δικαίων, ἑτέραν δ’ ἀσεθῶν εἶν’ ὁδόν. Κ’ εἰ τοὺς δύο καλύψει ἡ γῆ, φαςὶ, χρόνῳ Ἁρπάζ’, ἀπελθών, κλέπτ’, ἀποστέρει, κύκα. Μηδὲν πλανηθῇς, ἔσται κᾴν ᾅδου κρίσις. Ἥνπερ ποιήσει Θεὸς ὁ πάντων δεσπότης, Οὗ τούνομα φοβερὸν οὐδ’ ἂν ὀνομάσαιμ’ ἐγώ. κ. τ. λ. Philemon, juxta Justin. Martyr. seu Diphil. juxta Clement.