ὑετοῦ ποιεῖται σημεῖον ὁ ῎Αρατος ῾ἢ κοίλης μύρμηκες ὀχῆς ἐξ ὤεα πάντα θᾶσσον ἀνηνέγκαντο.᾽ καίτινες οὐκ ὠ& 129· γράφουσιν, ἀλλὰ ἵνα τοὺς ἀποκειμένους καρποὺς ὅταν εὐρῶτα συνάγοντας αἴσθωνται καὶ φοβηθῶσι φθορὰν καὶ σῆψιν ἀναφερόντων, ὑπερβάλλει δὲ πᾶσαν ἐπινοιαν συνέσεως ἡ τοῦ πυροῦ τῆς βλαστήσεως προκατάληψις.  Plut. ποτ. τῶν. ζ. κ.τ.λ. 725.