οἳς προσάγομεν αὐτῷ, ὡς διὰ μεταξὺ ὄντος τῆς τοῦ ἀγενήτου καὶ τῆς τῶν γενητῶν πάντων φύσεως. “Hoeschel (itemque Spencerus ad marg.) suspicabatur legendum: ὡς δὴ μεταξὺ ὄντος. Male. Nihil mutari necesse est. Agitur quippe de precibus, quas offerimus Deo ‘per eum, qui veluti medius est inter increatam naturam et creatam.’”—Ruæus.