Or, as he wrote to a friend about the year 410, Epist. 120, C. 1, § 2 (tom. ii. p. 347, ed. Bened. Venet.; in older ed., Ep. 122): “Ut quod credis intelligas…non ut fidem resinas, sed ea quæ fidei firmitate jam tenes, etiam rationis luce conspicias.” He continues, ibid. c. 3: “Absit namque, ut hoc in nobis Deus oderit, in quo nos reliquis animalibus exccellentiores creavit. Absit, inquam, ut ideo credamus, ne rationem accipiamus vel quæramus; cum etiam credere non possemns, nisi rationales animas haberemus.” In one of his earliest works, Contra Academ. l. iii. c. 20, § 43, he says of himself: “Ita sum affectus, ut quid sit verum non credendo solum, sed etiam intelligendo apprehendere impatienter desiderem.”