Καίτοιγε
οὐδὲν ἴσον. &
174·Αν γὰρ σὺ
ταύτης κ. τ.
λ.—Edd., Οὐδὲν
ταύτης ἴσον. &
174·Αν σὺ
ταύτης κ. τ.
λ. “Nothing like this fountain. If
then,” etc.—Below, ῞Οταν
ἀναλίσκῃ,
ὅταν δαπανᾷ,
κ. τ. λ. in itself, may perhaps
be better referred to the giver of alms: “when (one) expends,
when one lavishes (alms),” etc. but in that case the connection
is obscure.