ἀγένητον. Locus diligenter notandus, ubi filius e creaturarum numero diserte eximitur, dum ἀγένητος dicitur. At non dissimulandum in unico Cod. Anglicano secundo legi: τὸν γεννητόν: cf. Origenianorum, lib. ii. quæstio 2, num. 23.—Ruæus.