i.e.simultaneous with, or even anterior to, His advent.  Maran hesitates as to the meaning of the phrase, and writes:  “Suspicor tamen intelligi sic posse.  Quanquam voluntas patris est ut in Filium credamus, non tamen propterea sequitur, Filium ex voluntate esse.  Nam credere nos oportet in Filium, ut primum in hunc mundum venit, imo antequam etiam naturam humanam assumeret, cum patriarchæ et Judæi prisci ad salutem consequendam in Christum venturum credere necesse habuerint.  Itaque cum debeamus necessario credere in Filium omni ætate et tempore; hinc efficitur, Filium esse natura, non voluntate, neque adoptione.  Si voluntas est Patris ut nos in ejus Filium credamus, non est ex voluntate Filius, quippe nostra in ipsum fides aut cum ipso aut ante ipsum invenitur.  Subtilis hæc ratiocinatio illustratur ex alia simili, quæ reperitur (i.e. at the beginning of Book IV.).  Si fides in Filium nostra opus est Dei, ipse Dei opus esse non potest.  Nam fides in ipsum et ipse non idem.”