6. εἴσελθεκ. ô. ë.] Both Chrysostom and Augustine caution us against taking this merely literally, τίοὖν; ἐνἐκλησίᾳ, ö ç ó ß í, οὐδεῖπροσεύχεσθαι; καὶσφόδραμέν, ἀλλὰμετὰγνώμηςτοιαύτης. πανταχοῦγὰρὁθεὸςτὸνσκοπὸνζητεῖτῶνγιγνομένων. ἐπεὶκἂνεἰςτὸταμιεῖονεἰσέλθῃς, καὶἀποκλείσας, πρὸςἐπίδειξιναὐτὸἐργάσῃ, οὐδένσοιτῶνθυρῶνὄφελος. ὅραγοῦνκαὶἐνταῦθαπῶςἀκριβῆτὸνδιορισμὸντέθεικενεἰπὼν “ ὅπωςφανῶσιτοῖςἀνθρώποις.” ὥστεκἂντὰςθύραςἀποκλείσῃςτοῦτοπρὸτῆςτῶνθυρῶνἀποκλείσεωςκατορθῶσαίσεβούλεται, καὶτὰςτῆςδιανοίαςἀποκλείεινθύρας. Hom. xix. 3, p. 247. ‘Parum est intrare in cubicula, si ostium pateat importunis, per quod ostium ea quæforis sunt improbe se immergunt, et interiora nostra appetunt.’De Serm. Dom. l. ii. c. 3 (11), vol. iii. Cf. Psalms 4:4.