17. ó ô ü ì á ô é, ä é ʼ οὗγίνεταιθνητῶνμέν, ὡςἔφηΠλάτων, εἴσοδος, ἔξοδοςδὲἀφθάρτων.
ἐπεισέρχεταιμὲνγὰραὐτῷσιτίακαὶποτά, φθαρτοῦσώματοςφθαρταὶτροφαί. λόγοιδὲἐξίασιν, ἀθανάτουψυχῆςἀθάνατοινόμοι, ä é ʼ ὧνὁλογικὸςβίοςκυβερνᾶται. Philo de Opif. Mundi, 40, vol. i. p. 29.