Τάχα δὲ καὶ οἱ πεισθέντες περὶ τοῦ θύραθεν νοῦ, ὡς θανάτου καινοῦ διεξαγωγὴν ἕξοντος, etc. Locus certe obscurus, cui lucem afferre conatur Boherellus, legendo divisim ὡς θανάτου καὶ νοῦ διεξαγωγὴν ἕξοντος, ut sensus sit “morti etiam mentem subductum iri.” Nam si θύραθεν ἥκει νοῦς, consequens est ut θανάτου καὶ νοῦς διεξαγωγὴν ἔχη. Cf. Aristot. lib. ii. c. 3, de generatione animalium.—Spencer.