INTRODUCTORY NOTICE. XXXIX
" Dominus ergo rex est regum, qui ubi sacrum os aperuit,
unus pro omnibus simul ac supra omnes sit audiendus. lis
deinde qui nobis praasunt, hominibus subjecti sumus ; sed non
nisi in ipso. Adversus ipsum si quid irnperent, nullo sit nee
loco, nee numero. Neque hie totam illam, qua magistratus
pollent, dignitatem quicquam moremur ; cui injuria nulla fit,
dum in ordinem, pra singular! ilia vereque summa Dei potes-
tate, cogitur. Scio quantum, quamque praesens huic con-
stantiaa periculum immineat, quod indignissime se contemni
reges ferant; quorum indignatio nuncius est mortis, inquit
Solomon. Sed cum istud a coelesti prsecone Petro pronun-
ciatum sit edictum : Obediendum Deo potius, quam homini
bus ; hac nos cogitatione consolemur. Illam turn nos pra3-
stare, quam Dominus exigit, obedientiam; dum quidvis
perpetimur potius, quam a pietate deflectamus. Et ne nobis
labascant animi, alium etiain stimulum Paulus admovet : Nos
ideo tanti a Christo redemptos esse, quanti illi constitit
nostra redemptio, ne pravis hominum cupiditatibus servos
nos addicamus; multo vero minus, impietati." — (Pp. 513, 514.)
The extreme rarity of the First Edition of the Institutes,
and the importance justly attached to it, are, it is hoped, a
sufficient justification of the numerous extracts which have
now been given. Some persons knowing nothing more of
this Edition than they have learned from the modest terms
in which Calvin himself has spoken of it, imagine it to be a
mere rude sketch which was scarcely worthy of its author,
and soon ceased to be known, because containing little that
entitled it to be preserved ; while others, like Bolsec, taking
advantage of the general ignorance in regard to it, have
represented the changes which it underwent in subsequent
editions, as proofs that Calvin in publishing it was a kind of
theological adventurer, who had merely thrown off the reli
gious opinions which he had previously entertained, but had