12. ἐλπίδα ] viz. that expressed by ἔσταιἐνδόξῃ, 2 Corinthians 3:8; the hope of the ultimate manifestation of exceeding glory as belonging to his ministration.
παῤῥησίᾳ ] πρὸςτίνα, εἰπέμοιπρὸςτὸνθεόν, ἢπρὸςτοὺςμαθητάς; πρὸςὑμᾶςτοὺςμαθητευομένους, ö ç ó ß ô ï õ ô Ý ó ô é, ì å ô ʼ ἐλευθερίαςπανταχοῦφθεγγόμεθα, οὐδὲνὑποστελλόμενοι, οὐδὲνἀποκρυπτόμενοι, οὐδὲνὑφορώμενοι, ἀλλὰσαφῶςλέγοντεςκαὶοὐδεδοίκαμενμὴπλήξωμενὑμῶντὰςὄψεις, καθάπερΜωυσῆςτὰςἸουδαίων, Chrys. p. 482.