ἐπίκηρος.
The force of the word as applied to this life is illustrated by
the 61st Epigram of Callimachus:
Τίς
ξένος, ὦ
ναυηγέ;
Δεόντιχος
ἐνθάδε
νεκρὸν
εὗρεν ἐπ᾽
αἰγιαλοῖς,
χῶσε δὲ τῷδε
τάφῳ
δακρύσας
ἐπίκηρον εὸν
βίον· οὐδὲ
γὰρ αὐτὸς
ἥσυχος,
αἰθυί& 219·ς δ᾽
ἶσα
θαλασσοπορεῖ
.