indignum esse, qui propriis meritis regnum cœlorum obtineret; set Dominum Deum suum qui illud duplici jure obtineat, et Patris hæreditate, et passionis merito, altero contentum esse, alterum sibi donare; ex cujus dono illud sibi merito vendicet, hacque fiducia fretus minime confundatur; neque enim oleum misericordiæ nisi in vase fiduciæ poni; hanc hominis fiduciam esse a se deficientis et innitentis domino suo; alioquin propriis meritis fidere, non fidei esse sed perfidiæ; peccata deleri per Dei indulgentiam, ideoque credere nos debere peccata deleri non posse nisi ab eo cui soli peccavimus, et in quem peccatum non cadit, per quem solum nobis peccata condonentur;:
1