secret intercourse without betrothal, he shall be deposed from his ministry. So too the
minister.2839
LXX. The deacon who has been polluted in lips, and has confessed his commission of
this sin, shall be removed from his ministry. But he shall be permitted to partake of the
sacrament together with the deacons. The same holds good in the case of a priest. If any
one be detected in a more serious sin, whatever be his degree, he shall be deposed.2840
2839 By minister Balsamon and Zonaras understand the subdeacon. Aristenus understands all the clergy
appointed without imposition of hands. The Ben. ed. approve the latter. cf. n. on Canon li. p. 256, and Letter
liv. p. 157.
2840 On the earlier part of the canon the Ben. note says: “Balsamon, Zonaras, et Aristenus varia commentantur
in hunc canonem, sed a mente Basilii multum abludentia. Liquet enim hoc labiorum peccatum, cui remissior
pœna infligitur ipsa actione, quam Basilius minime ignoscendam esse judicat, levius existimari debere. Simili
ratione sanctus Pater in cap. vi. Isaiæ n. 185, p. 516, labiorum peccata actionibus, ut leviora, opponit, ac prophetæ
delecta non ad actionem et operationem erupisse, sed labiis tenus constitisse observat. In eodem commentario n.
170, p. 501, impuritatis peccatum variis gradibus constare demonstrat, inter quos enumerat ῥήματα φθοροποιά,
verba ad corruptelam apta, ὁμιλίας μαχράς, longas confabulationes, quibus ad stuprum pervenitur. Ex his perspici
arbitror peccatum aliquod in hoc canone designari, quod ipsa actione levius sit: nedum ea suspicari liceat, quæ
Basilii interpretibus in mentem venerunt. Sed tamen cum dico Basilium in puniendis labiorum peccatis leniorem
esse, non quodlibet turpium sermonum genus, non immunda colloquia (quomodo enim presbyteris hoc vitio pollutis
honorem cathedræ reliquisset?), sed ejusmodi intelligenda est peccandi voluntas, quæ foras quidem aliquo sermone
prodit, sed tamen quominus in actum erumpat, subeunte meliori cogitatione, reprimitur. Quemadmodum enim
peccata, quæ sola cogitatione committuntur, idcirca leviora esse pronuntiat Basilius, comment. in Isaiam n. 115,
p. 459, et n. 243, p. 564, qui repressa est actionis turpitudo; ita hoc loco non quælibet labiorum peccata; non ca-
lumnias, non blasphemias, sed ea tantum lenius tractat, quæ adeo gravia non erant, vel etiam ob declinatam actionis
turpitudinem, ut patet ex his verbis, seque eo usque peccasse confessus est, aliquid indulgentiæ merere videbantur.”
On the word καθαιρεθήσεται it is remarked: “In his canonibus quos de clericorum peccatis edidit Basilius, duo
videntur silentio prætermissa. Quæri enim possit 1o cur suspensionis pœnam soli lectori ac ministro, sive subdiacono,
imponat, diaconis autem et presbyteris depositionem absque ulla prorsus exceptione infligat, nisi quod eis commu-
nionem cum diaconis et presbyteris relinquit, si peccatum non ita grave fuerit. Erat tamen suspensionis pœna in
ipsos presbyteros non inusitata, ut patet ex plurimis apostolicis canonibus, in quibus presbyteri ac etiam ipsi episcopi
segregantur, ac postea, si sese non emendaverint, deponuntur. Forte hæc reliquit Basilius episcopo dijudicanda
quemadmodum ejusdem arbitrio permittet in canonibus 74 et 84, ut pœnitentiæ tempus imminuat, si bonus
evasint is qui peccavit. 2o Hæc etiam possit institui quæstio, utrumne in gravissimis quidem criminibus pœnitentiam
publicam depositioni adjercerit. Adhibita ratio in Canone 3, cur aliquid discriminis clericos inter et laicos ponendum
sit, non solum ad gravia peccata, sed etiam ad gravissima pertinet. Ait enim æquum esse ut, cum laici post pœn-
itentiam in eumdem locum restituantur, clerici vero non restituantur, liberalius et mitius cum clericis agatur.
Nolebat ergo clericos lapsos quadruplicem pœnitentiæ gradum percurrere. Sed quemadmodum lapso in fornic-
ationem diacono non statim communionem reddit, sed ejus conversionem et morum emendationem probandam
725
To Amphilochius, the Canons.