Pagina 9 Er is bovendien een belangrijke verklaring gevonden voor het feit dat niemand simpelweg kan zeggen hoeveel titels die 800.000 citaten vertegenwoordigen. Het officiële **Vetus Latina volume 27** was juist bedoeld om uiteindelijk onder andere een cumulatief **auteurs- en handschriftenregister** te bevatten. Dat volume is **nog niet gepubliceerd**. ([itseeweb.cal.bham.ac.uk](https://itseeweb.cal.bham.ac.uk/vetuslatina/editions/)) Er is daarnaast een historisch probleem dat we moeten oplossen. Joseph Denk begon met ongeveer **400.000 kaarten**. De collectie werd later voortdurend uitgebreid. Wanneer een Vetus Latina-deel eenmaal gepubliceerd was, werden de gebruikte kaarten volgens Houghton normaal gesproken vernietigd. De resterende collectie werd in 1999 gefotografeerd en vormde vanaf 2002 de online database. ([academic.oup.com](https://academic.oup.com/book/12425/chapter/162894310)) Tegelijkertijd zegt Brepols tegenwoordig expliciet dat de VLD **meer dan 800.000 citaten bevat en iedere citatie bevat**, met de actuele kaarten uit Beuron. ([about.brepolis.net](https://about.brepolis.net/vetus-latina-database-2/)) De openbare documentatie legt niet duidelijk uit hoe de eerder vernietigde kaartgegevens zich precies verhouden tot die huidige 800.000+ records. Dat is nu volgens mij **het belangrijkste resterende onderzoeksprobleem**. Voor een echt exact getal moeten we voorkomen dat we alleen de momenteel zichtbare kaarten tellen terwijl historische citaties inmiddels uitsluitend in gepubliceerde Vetus Latina-volumes aanwezig zijn. De meest betrouwbare reconstructiemethode wordt daarom: 1. We definiëren één titel als één unieke combinatie van **VLD-auteurssiglum + werksiglum**, en bewaren fragmenten, pseudepigrafen en anonieme werken afzonderlijk. 2. Voor de reeds gepubliceerde Vetus Latina-delen halen we alle gebruikte auteur- en werksigla uit het apparaat en de registers. Voor nog niet gepubliceerde delen halen we ze uit de VLD-kaarten. Deze verzamelingen worden samengevoegd. Het bestaan van gepubliceerde, gedeeltelijk gepubliceerde en nog niet uitgegeven delen is goed gedocumenteerd. ([itseeweb.cal.bham.ac.uk](https://itseeweb.cal.bham.ac.uk/vetuslatina/ editions/)) 3. Vervolgens vertalen we ieder VLD-siglum naar een canonieke auteur en titel via het Repertorium, Clavis Clavium, CPL/CPG en BiblIndex. De VLD zelf bevat het volledige Repertorium. ([about.brepolis.net](https://about.brepolis.net/vetus-latina-database-2/)) 4. We controleren onze resultaten tegen de reeds getranscribeerde bestanden van Birmingham, Mainz, Münster en BiblIndex. Dat geeft ons ook een manier om onze automatische herkenning statistisch te testen. ([birmingham.ac.uk](https://www.birmingham.ac.uk/research/centres-institutes/textual-scholarship-and- electronic-editing/projects/compaul)) 5. Daarna wordt iedere unieke titel automatisch gezocht in CSEL/OpenGreekAndLatin, PTA en vervolgens andere betrouwbare repositories. Per editie slaan we URL, bestandsformaat, taal, editie, rechtenstatus en downloadstatus op. ([opengreekandlatin.github.io](https://opengreekandlatin.github.io/csel-dev/)) 6. Alleen een daadwerkelijk downloadbare volledige tekst met public-domainstatus of een expliciete vrije licentie telt als **gratis verkrijgbaar**. Gratis bekijken zonder legale downloadmogelijkheid wordt apart gehouden. Mijn onderzoeksconclusie is daarom sterker dan hiervoor: **ja, er is voldoende externe data om deze opdracht daadwerkelijk uit te voeren.** Wat nog ontbreekt is niet meer een algemene catalogus, maar de definitieve VLD- specifieke set unieke werken. Zodra die set is gereconstrueerd, kunnen we werkelijk eindigen met een controleerbaar resultaat zoals: **X unieke VLD-werken, Y legaal gratis verkrijgbaar, Z niet gratis gevonden**, inclusief bron en downloadlocatie voor iedere afzonderlijke titel. Gebruiker 710.540 geregistreerde Bijbelverwijzingen hebben we er nu in totaal gevonden? ChatGPT Nee. **710.540** is alleen BiblIndex; daarnaast heeft VLD **800.000+** verwijzingen. Die datasets overlappen, dus je mag ze niet bij elkaar optellen.