INTRODUCTORY NOTICE. XXXV
eptias satis valida ratione muniemur, si cogitemus nos bap-
tismo initiates, non in nomen alicujus hominis ; sed in nomen
Patris, etFilii, et Spiritus Sancti. Ideoque baptismum non esse
hominis sed Dei ; a quocunque tandem administratus fuerit.
Ut maxime Dei ignorantes aut contemptores fuerint, qui nos
baptisabant : non tamen in sua3 ignorantia? vel sacrilegii con
sortium nos tinxerunt, sed in fidem Jesu Christi ; quia non
suum, sed Dei nomen invocarunt, nee in aliud nomen nos
baptisarunt. Quod si baptisma Dei erat, habuit certe pro-
missionem, de peccatorum remissione, mortificatione carnis,
vivificatione spiritual!, participatione Christi." — (Pp. 229, 230.)
In regard to the place and mode of administering baptism,
Calvin's words are as follows : —
"At quanto satius erat, quoties baptisandus aliquis esset
in co3tum fidelium ipsum repra3sentari et tota ecclesia, velut
teste, spectante, et orante super eum, Deo offerri ? recitari
fidei confessionem, qua sit instituendus catechumenus ? enar-
rari, qua? in baptismo habentur, promissiones ? catechume-
num baptisari in nomen Patris, et Filii, et Spiritus Sancti ?
remitti demum cum precibus et gratiarum actione ? Sic nihil
omitteretur, quod ad rem faceret ; et una ilia ceremonia,
quae a Deo autore profecta est, nullis exoticis sordibus obru-
ta, clarissime effulgeret. Ca3terum mergatur ne totus qui
tingitur, an infusa tantum aqua aspergatur minimum refert,
sed id pro regionum diversitate ecclesiis liberum esse debet.
Quanquam et ipsum baptisandi verbum mergere significat,
et mergendi ritum veteri ecclesia3 observatum fuisse constat."
-(Pp. 281, 282.)
With regard to the administration of the Lord's Supper,
there is the following passage : — " Quantum ad sacram 003-
nam attinet, sic administrare decentissime poterat, si sa3-