ST. ANDREWS UNIVERSITY
Me major ipso scilicet artifex
Donavit aurae particula hunc virum
Divinioris, sic domantem
Cuncta necis mala, cuncta vitae.
Hinc fraus avara et caecus amor sui,
Hinc optimatum spiritus insolens
Ac volgus infidum recedunt
Tergaque dat pede concitato.
Sed caritas nee morte domabilis,
Sed corda cuivis dedita proximo,
Sed vera virtus huic canenti
Se socios comitesque jungunt.
Hie spem salutis fert humili reo ;
Hie, siqua lapso vis manet integrans
In majus afflat ; me meosque
Asserit hie Jovis ad tribunal.
Quae volvit audax Iapeti genus,
Nee vana ; sed nunc tempus erat tibi,
Roberte, securo vagari
^Etheriam, duce me, per aulam,
Qua dia nobis otia, qua datur,
Inter beatos, ducere nectaris
Sucos, Camenarumque sacris
Colloquiis sapienter uti.
Jam nunc magistros artis amabiles
Nostrae videbis :
Vergilius venit
Ad te relaturus priorum
Fata ducum lacrimasque rerum.
296