XVlll INTRODUCTORY NOTICE.
Dei creaturae sumus, ejus honor! et glorias servire debebamus,
ac ejus mandatis morem gerere. Nee praetendere excusa-
tionem, licet, quod facultas desit, et velut exhausti debitores
solvendo non simus. Culpa enim nostra est et peccati nostri,
quod nos vinctos tenet, ne quod bene aut veliinus agere aut
possimus." — (P. 45.)
The second last sentence of this quotation is still to be
found verbatim in the last edition ; and as the idea conveyed
by it is of frequent recurrence in the Institutes, and forms
a fundamental principle in the Calvinistic system, it may
be proper, for the purpose of comparison, to give the passage
as Calvin finally left it : —
" Nee praetendere excusationem licet, quod facultas desit,
et velut exhausti debitores, solvendo non simus. Non enim
convenit, ut Dei gloriam metiamur ex nostra facultate :
qualescunque enim simus, rnanet illi sui similis semper, ami-
cus justitias, iniquitati infensus. Quicquid a nobis exigat,
(quia non potest nisi rectum exigere,) ex naturae obligatione
obsequendi necessitas nos manet ; quod autem non possumus,
id vitii nostri est. A propria enim cupiditate, in qua pecca-
tum regnat, si vincti tenemur, ne soluti simus in nostri Patris
obsequium, non est cur necessitatem pro defensione causemur,
cujus malum et intra nos est et nobis imputandura." — (Inst.
Lib. II. c. viii. sec. 2.)
The consideration of The Fall and its consequences natur
ally leads to that of The Eemedy provided by Christ. On
this subject the following passage may be quoted : —
" Haec omnia nobis a Deo offeruntur ac dantur in Christo
Domino nostro ; nempe remissio peccatorum gratuita, pax et
reconciliatio cum Deo, dona et gratise spiritus sancti ; si
certa fide ea amplectimur et accipimus, magna fiducia divinae
bonitate innixi, et velut incumbentes ; nihilque haesitantes,